To jedziemy Basiu do Turcji.

Przepiękne miejsce.Podobają mi się takie klimaty.

To prawda Jerzy.Dziękuje.

Racuszki,słodkie okruszki.

Ko­bieta jak ka­wa - uza­leżnia, ma aromat, fa­cet jak ban­ko­mat, wrzu­ci wszys­tko w swój automat.

Jestem wodospadem – Więc najpierw strumieniem. Rwę ziemi pokłady, Rozmywam kamienie I coś sobie gadam Pod ciemnym korzeniem, Zanim znajdę skałę, Z której z hukiem spadam.

Kocham słoneczniki. Za banalną radość i promień słońca. Za zatrzymany w miejscu czas. Za lato, rozzłocone pola i rozgwieżdżone niebo. Za pomarańczową wstążkę na ich łodydze.

Pies może nauczyć małą dziewczynkę wierności, wytrwałości oraz tego, żeby przed snem zakręcić się trzy razy w miejscu.

Czy to nie smutne, że nie potrafią chodzić, mimo że posiadają nóżki.

Miłość to wędro­wiec, trze­ba mieć od­wagę podążać tam gdzie ona.

Kobieta w swej zmienności jest stała jak wodospad.

Spa­cero­wałam dziś po le­sie z głową pełną myśli, które nie chcą się poukładać w nic.