Po każdym spojrzeniu w niebo zostaje w oczach nieco błękitu.

Im bliżej natury jesteśmy, tym więcej czujemy w sobie Boga.

Każdy z nas idąc przez życie musi patrzeć w cztery kierunki.Przed siebie - Aby widzieć dokąd idzie.Za siebie- Aby pamiętał skąd pochodzi.Pod nogi - Aby nikogo nie podeptać.Rozglądać się wokół Siebie - Aby zobaczyć kto idzie obok Nas w trudnych chwilach Naszego Życia.

Ptaki śpiewają radośnie wszystko kwitnie i rośnie. Nawet gdy deszcz czasem spadnie jest zawsze ładnie.

Najsilniejszy lew to samotny lew.

Dobra książka to rodzaj alkoholu - też idzie do głowy.

Dziękuje Ewuniu i wzajemnie:)

To będzie inna wiosna, trochę bezludna jak wyspa, trochę anonimowa jak list. Nie będzie dziecięcego śmiechu w pobliskich piaskownicach, huśtawki staną się puste, parki spokojne, chodniki ciche, ławki pozbawione rozmów. Nie będzie krzyku rozbieganych miłości, pisku i po brzegi wypełnionych sklepów, ludzi z wiosenną kolekcją w ręku, zatłoczonych ulic. Przyjaciół na kawie. Nie będzie wydeptanych trawników, imprez w zatłoczonych pubach, smaku lodów na deptaku. Ta inna wiosna, mimo że taka niepewna, krzywa i chwiejna, nie zwolni nas z marzeń i pragnień, z troski o drugiego człowieka. Z miłości i empatii. Dlatego budujmy dobro jakkolwiek. My stańmy się wiosną. Choćby słowem. Bądźmy blisko.

Lubię w książkach to, że czasem przekładam kartkę, a tam mija sześć tygodni. Bardzo przypomina mi to życie.

Dziękuje pięknie Ewuniu i wzajemnie.

Tam gdzie warto dotrzeć, nie ma dróg na skróty.

Dlatego trzeba patrzeć sercem-:)