Kochaj, bo cóż życie warte jest bez miłości. Lecz największym cierpieniem jest miłość bez wzajemności.

Prawdziwie kochasz wtedy, kiedy nie wiesz, dlaczego.

Miłość to dwie drogi, które spotkawszy się, zostały złączone w jedną.

Miłość jest jak kryształ. Rozbijesz - nie złożysz.

Miłość pojawi się bezzwłocznie w każdym, kto jej pragnie. Tylko trzeba jej pragnąć naprawdę.

Kochać to dawać siebie.

Miłość to poezja niepotrzebująca słów.

Prawdziwa miłość jest chorobą, a czas lekarzem, który nie może przyjść, bo ma zajęte wszystkie terminy.

Miłość jest pociechą w smutku, ciszą w znużeniu, nadzieją w rozpaczy.

Miłość jest rozkosznym kwiatem, ale trzeba mieć odwagę zerwać go na krawędzi przepaści.

Miłość jest jak rwąca rzeka. Gdy czujesz, że się zakochasz, nadchodzi fala uczuć, która Cię porywa i topi w tym uczuciu w miłości. Kochasz topiąc się w tej rzece.

Miłość bywa najboleśniejszym szczęściem jakiego można doświadczyć.