Nie drażnij Lwa bo Lew to Ja!.

Hmm ktoś za­pytał się mnie z ja­kim zwierzęciem bym się porównała było to naj­trud­niej­sze py­tanie Do ko­ta bo mam włas­ne ścieżki Do lwa bo nie lu­bię jak ktoś za bar­dzo wchodzi na mój teren Do psa bo na­dal wie­rzę w ludzi Po chwi­li mil­cze­nia do­dałam jeszcze że jes­tem po­dob­na Do myszy bo nieraz z łow­cy staję się celem

Le­piej przeżyć je­den dzień jak dra­pieżny lew niż sto jak po­tul­na owieczka.

Naz­wij człowieka zwierzęciem, a spoj­rzy z pod by­ka, uniesie się dumą, jak paw, będzie świ­rował pa­wiana i bro­nił jak lew, by swoim świńskim zacho­waniem udo­wod­nić, że nim nie jest.

Nig­dy sy­ty nie zro­zumie, jak smacznym jest spleśniały chleb, a bo­gacz, jak wiel­kim pieniądzem jest grosz.

Mężczyźni nie pot­ra­fią poz­nać ko­biet, ale wciąż próbują. Krom­ka chle­ba i dwa kom­ple­men­ty całkiem wys­tar­czą ko­biecie, aby przeżyć dzień.

Chrys­tus roz­mnożył chleb. My pom­nożyliśmy głodnych.

Pier­wsza miłość jest jak piętka świeżego chleba.

Wyjątko­we sy­tuac­je zdołają nas uleczyć z cho­roby ludzi na­syco­nych, która poz­ba­wia nas zdol­ności oce­ny praw­dzi­wej war­tości łyżki stra­wy i krom­ki zes­chłego chleba.

Mądra i pożyteczna jest władza, która nie do­puszcza, by ludzie czy­nili so­bie nawza­jem krzyw­dy, a jed­nocześnie nie mie­sza się do ich pra­cy i nie za­biera im za­robione­go przez nich chleba.

Kto w życiu piękno przedkłada nad pożytek, z pew­ności w końcu, jak dziec­ko, które przedkłada słodycze nad chleb, pop­su­je so­bie żołądek i bar­dzo kwaśno na świat pat­rzeć będzie.

Sta­raj­my się tak postępo­wać i tak żyć, by ni­komu w naszej Oj­czyźnie nie brakło dachu nad głową i chle­ba na sto­le, by nikt nie czuł się sa­mot­ny, po­zos­ta­wiony bez opieki.