Na przys­ta­ni życia wśród zachodów i wschodów; odpływów i przypływów dry­fuje nasz los … Cza­sem się sparzy op­la­tając me­duzy, niekiedy spie­cze od żarzące­go słońca, niejed­nokrot­nie wal­czy wśród sztor­mo­wych fal by nie opaść na dno…...czy… cichut­ko krzycząc o koło ra­tun­ko­we

W do­bie kom­pu­terów i te­lefonów komórko­wych za­nika daw­niej­sza ro­man­tyczność . W ówczes­nym świecie bra­kuje ro­man­tycznych spa­cerów wśród gwiazd, wspólnych zachodów słońca i słowa Kocham wy­powie­dziane­go pros­to w oczy

Uczyła go chodzić między chmu­rami i liczyć ro­sy krop­le o świ­cie. On jej zacho­dy słońca ma­lował pur­pu­rową barwą i pro­wadził leśnych duktów szla­kiem. Obo­je tak bar­dzo za­kocha­ni, piękno dos­trze­gali na­wet w od­bi­ciach włas­nych oczu.

No nie..Ona coś chce zrobić...nieeeee nie tutaj:)

Zakupy udane:)

A co...pykne sobie..można mi:)

Są ta­kie dni, że na­wet słońce nie jest war­te zachodu.

Przy­dałaby mi się łódź, abym mogła płynąć po spo­koj­nych wo­dach te­raźniej­szości. Przy­dałby się ktoś, który w ów rejs gotów byłby ze mną wy­ruszyć nie bacząc na wczo­raj, dzi­siaj i jut­ro. Przy­dałby się ktoś, kto zauważyłby ten piękny zachód słońca i nie widział w nim ani końca ani początku. Przy­dałby się ktoś, kto pot­ra­fiłby wyczy­tać mo­je naj­skryt­sze marze­nia, nie z oczu ani z spo­sobu mówienia a z głębi ser­ca

Każdy zachód Słońca uświada­mia nam, że nie wszys­tko co"zachodzi" ma swój koniec.

Je­dyna myśl, która pod­trzy­muje mnie na duchu, gdy jes­tem ty­siące ki­lometrów od Ciebie to, ta, że wciąż pat­rzy­my na ten sam zachód słońca i na te niebo, w które, wspólnie, mog­liśmy się wpat­ry­wać godzinami.

Szu­kam Tej .. z którą ob­serwo­wanie zacho­du słońca i wpat­ry­wanie so­bie w oczy , po spędzo­nym wspólnie pięknym dniu , będzie czymś w rodza­ju pre­miery Ro­mea i Ju­lii. Ta cisza , Ten spokój , Ta miłość i Te łzy , że ma­my siebie nawza­jem !!!!

Przy zachodzie słońca, na­wet ba­nal­ne rzeczy na­bierają sensu.