Dobrzy ludzie nigdy o siebie nie dbają. Tak jakby naprawdę nie byli dla tego świata

Dobroć jest czymś bardzo prostym: być zawsze do dyspozycji drugich, nigdy nie szukać samego siebie

Kto przywiązuje się do dobrego drzewa, zyskuje dobry cień

Jak bardzo trzeba być mądrym, by zawsze być dobrym

Miłość jest jak na­sion­ko leśne, z wiat­rem szyb­ko le­ci, ale gdy drze­wem w ser­cu wy­rośnie, to tyl­ko chy­ba ra­zem z ser­cem wyr­wać je można.

Jest na świecie ta­ki rodzaj smut­ku, które­go nie można wy­razić łza­mi. Nie można go ni­komu wytłumaczyć. Nie mogąc przyb­rać żad­ne­go kształtu, osiada cias­no na dnie ser­ca jak śnieg pod­czas bez­wiet­rznej nocy.

Podczas każdego tańca, któremu oddajemy się z radością, umysł traci swoją zdolność kontroli, a ciałem zaczyna kierować serce.

Zaiste! nic tak uczuć w sercach nie rozpala, Jako kiedy się serce od serca oddala. Czas jest to wiatr, on tylko małą świecę zdmuchnie, Wielki pożar od wiatru tym mocniej wybuchnie.

Człowiek może postąpić dziesięć razy źle, potem raz dobrze i ludzie z powrotem przyjmują go do swoich serc. Ale jeśli postąpi odwrotnie: dziesięć razy dobrze, a potem raz źle, nikt już więcej mu nie zaufa.

Jeżeli miłość twoja nie ma żadnych szans, powinieneś zamilknąć... Bo nie należy mieszać miłości z niewolnictwem serca. Miłość, która prosi, jest piękna, ale ta, która błaga, jest uczuciem lokajskim.

Od­dam ser­ce w dob­re ręce, kil­ka rys, mało używa­ne, ..., niekochane.

Dob­re ser­ce - jak po­duszeczka na igły, po­mieści i cudze szpilki.