Ludzie którzy mają wszys­tko, przes­tają być ludźmi.

Ściany mają uszy, a ludzie języki.

Ludzie się zmieniają, al­bo my ich le­piej poznajemy.

Szczęśli­wi ludzie, to ci o zdro­wych duszach.

Tak to często w życiu by­wa, że na czyichś ruinach ktoś in­ny bu­duje dom.

Cza­sem boję się, że nie ma piękna... ... że są tyl­ko wspom­nienia i nadzieje ma­lowa­ne tęsknotą na ruinach świata.

W opisie łąka, a ja tak się wpatruję i jej tutaj nie widzę:D

Kto dużo wie o in­nych ludziach, może być człowiekiem uczo­nym, ale ten, kto ro­zumie sa­mego siebie, jest bar­dziej in­te­ligen­tny. Kto pa­nuje nad in­ny­mi, może jest i sil­ny, ale ten, kto jest pa­nem sa­mego siebie, jest jeszcze silniejszy.

In­te­ligen­tny głupiego jeszcze zag­ra, głupi in­te­ligen­tne­go już nie.

Spos­trze­gaw­czy dos­trzeże wszys­tko, zaś in­te­ligen­tny? Wie, co war­to przeoczyć.

Człowiek nap­rawdę mądry i in­te­ligen­tny nig­dy nie wgry­zie się tak w Two­je poczu­cie włas­nej war­tości, że w roz­mo­wie z nim poczu­jesz się głupi

Człowiek niez­wykle in­te­ligen­tny, który widzi świat "prawdziwy". Człowiek który pot­ra­fi zro­zumieć rzeczy o których "zwykły" człowiek is­tnieniu nie zda­je so­bie na­wet sprawy. Człowiek który widzi rzeczy­wis­tość in­nym kątem. Człowiek który pot­ra­fił zro­zumieć własną podświadom... Człowiek z me­dycznie wyk­rytą psychozą.