Niena­wiść jest kwiatem zniszcze­nia, który zra­nieni pielęgnują w so­bie z nieby­wałą miłością.

Zaufa­nie jest jak krop­le deszczu na liściach i płat­kach kwiatów...

Nie og­romną ilością kwiatów, nie licznym "kocham" co minutę, Miara miłości liczona praw­dzi­wym spoj­rze­niem - uczuciem.

Trochę wo­dy pot­ra­fi ożywić kwiat, trochę ser­ca - człowieka.

Każdy no­wy dzień jest kwiatem Który zak­wi­ta w naszych rękach Tam gdzie się kocha, nig­dy nie za­pada noc. Ser­ce to cząstka człowieka, Które tęskni, kocha i czeka.

Kiedy życie wręcza nam wreszcie bu­kiet pięknych kwiatów, zwyk­le pat­rzy­my po­dej­rzli­wie, czy między płat­ka­mi nie uk­ryła się osa.

Gdy po­woli zdo­bywasz zaufa­nie ko­goś ciche­go i delikatnego, możesz zo­baczyć jak stop­niowo roz­kwi­ta i pięknieje, jak kwiat

Na łące szczęścia każdy ko­lej­ny kwiat ra­dości jest je­dyny w swoim rodzaju.

Siedząc na łące pełnej życzeń, oglądam za­gubione kwiaty nadziei, podzi­wiam potężne drze­wa wiary, zachwy­cam się nad zmien­nością myśli chmur i prze­mie­rzam sa­mot­nie mean­dry stęsknionej duszy...

Cień rzu­cany przez zaz­drość nie poz­wa­la roz­kwitnąć kwiatu miłości...

Bo na usianej kwiata­mi łące ot­warte­go umysłu znaj­dziesz naj­piękniej­sze dusze... Za­kocha­ne w wolności...

W og­rodzie wspólnych marzeń każdy kwiat pachnie szczęściem.