Ona była słońcem dla niego. A on dla niej. Dwa słońca to za dużo w małej do­mowej galaktyce.

Międzyg­wiez­dne dro­gi myślo­we, księżyco­wym pyłem zaprószo­ne oczy, coś się w nich od­bi­ja, czy­jaś od­legła ga­lak­ty­ka?

Kiedyś była dziką rzeką, on uczy­nił z niej cichy staw by później pog­nać swoim nur­tem ku in­nym rzekom.

A ser­ce me jak światło la­tar­ni morskiej... ...wska­zuje Ci drogę do domu.

Można uwol­nić sku­te lo­dem Ser­ca. Wypłynie z Nich wte­dy wo­dos­pad nies­ka­zitel­nej Miłości.

Wznieś się jak orzeł nad spa­dającym słońcem, a i wróg Cię nie sięgnie.

Żućmy mo­netą! orzeł, zos­ta­jesz ze mną. reszka, rzu­camy jeszcze raz.

Wodospad życia może Cię zniszczyć jeśli na to pozwolisz.Może jednak posłużyć za kąpiel, która zmyje z Ciebie wszystkie problemy.

Kto posiada kota, nie musi się obawiać samotności.

Dążenie do wolności jest wielką siłą człowieka.

Dobre drzewo dobrym się owocem okrywa, dobry człek z dobrych czynów poznawany bywa.

Do Boga dochodzę poprzez ciągłe obcowanie z ludźmi.