Ale fajne :)

Któż jednak powie, że za tymi chmurami nie ma słońca?

Właśnie jej się oświadczył. A ona powiedziała “tak”. Rozpoznaję to po świetle wokół nich. Jest zachwycony, ale też przerażony. Będą kochać, będą żyć, kiedyś umrą. Jak wszyscy. - Zamyślił się. - Czy to nie wystarczy? Czy za to nie warto ginąć?

Użalanie się nad sobą to strata czasu...

Nie patrz wstecz, bo serce zatęskni i znowu zaczniesz żyć przeszłością.

Nigdy nie wiadomo, który dzień w życiu będzie naprawdę najważniejszy aż to się okaże. Nie dostrzeżesz najważniejszego dnia w swoim życiu, aż się okaże, że właśnie go przeżywasz. To dzień, w którym czemuś lub komuś się poświęcasz. Dzień, gdy pęka Ci serce. Dzień, w którym poznajesz bratnią duszę. Dzień, w którym zdajesz sobie sprawę, że nie starczy czasu, bo chcesz żyć wiecznie. To właśnie te dni są najważniejsze. Idealne.

Pamiętaj, zawsze bądź sobą, inne role są już zajęte.

Całe życie się odchudzasz, próbujesz o siebie zadbać, próbujesz coś zmienić, żebyś była zgrabna, ładna i atrakcyjna i nagle zdajesz sobie sprawę, że to nie Twój wygląd jest problemem, tylko burdel, którego inni narobili Ci w głowie.

Kochać siebie to początek romansu na całe życie.

Nieważne, że biegniesz wolniej niż inni. I tak jesteś szybsza, niż ci, którzy zostali na kanapie.

Dobrze jest zejść na ląd, powąchać kwiaty, zajrzeć komuś do ogrodu, popatrzeć na dzieci i na psy. Porozmawiać z ludźmi. Nie przynosić ze sobą przeświadczenia, że "to bez sensu" ani że "to na pewno nie ma nic ciekawego", tylko otworzyć oczy i patrzeć. Słuchać. Chcieć dostrzec to, co jest piękne. Wtedy to, co najpiękniejsze, samo cię znajdzie./ Beata Pawlikowska

Pewnie za kilka lat spotkamy się przypadkiem, wpadniemy gdzieś na siebie, może nieświadomie otrę się o Twoje ramię na ruchliwym placu w mieście. Będziemy już zupełnie sobie obcy - zapomnimy o słodkich słowach na dobranoc, wszystkich wspólnych spacerach, a rozmowy z młodości wepchniemy do wielkiego pudła na strychu. Co prawda, wspomnienia będą tlić się w naszych wnętrzach, prawdopodobnie pozostanie jakiś osad na dnie serca, ale nikt z nas już nie będzie traktował tego poważnie.