Bóg także był autorem: jego proza to mężczyzna, jego poezja to kobieta. /Napoleon Bonaparte/

„Gdy kobieta długo w mężczyznach przebiera, zwykle najgorzej wybiera.”

Poezja nie służy ułatwianiu życia ludziom. Otwiera im oczy na pewne aspekty istnienia./Jacek Kaczmarski/

„Większość zła, jakie wyrządzamy innym, pozostaje na zawsze niespłacone, bo rzadko mamy okazję spłacić długi tym, których kiedyś skrzywdziliśmy. Życie, jak opowieść, którą ktoś pisze na chińskim jedwabiu, jest nie do poprawienia”

Zło czynione przez kobietę, budzi większą odrazę niż czynione przez mężczyznę. /Karl May/

Złe uczynki nie przepadają bez śladu, nieszczęście chodzi za niegodziwcami, a wszystkie przewinienia wracają do człowieka. W tym życiu albo w innym, ale nie znikają ot, tak ze świata. /Petra Hůlová/

Szkoda, że nikt nie chce słuchać opowieści starców. To jakby nie jeść jabłek, bo zdarzają się robaczywe. /Julia Hartwig/

Ludzie na starość nie mądrzeją, stają się tylko ostrożniejsi. /Ernest Hemingway/

Dzieci posługują się bocznymi ukrytymi ścieżkami, dorośli maszerują drogami i oficjalnymi dróżkami./Neil Gaiman/

Jeśli pokochaliśmy coś jako dzieci, będziemy to kochać zawsze. /Francesca Zappia/

Dzieci to błogosławieństwo. Jednak potrafią złamać serce w sposób, jakiego nie można sobie wyobrazić. /Harlan Coben/

„Dzieci chowane bez pieszczoty są jak kwiaty hodowane bez słońca.”