Wierz mi, to jest naj­lep­szy sposób, żeby uk­ryć strach. Być taką, hej, do przodu. Żeby nikt się nie domyślił. /Katarzyna Grochola/

Dokład­nie tu i te­raz jes­teś szczęśli­wy, ale o tym nie wiesz, po­nieważ two­je fałszy­we za­pat­ry­wania, twój zniek­ształco­ny ob­raz rzeczy­wis­tości zam­knęły cię w pułap­ce lęków, niepo­kojów, przy­wiązań, kon­fliktów, poczu­cia wi­ny; wreszcie w całej ga­mie ról które od­gry­wasz, po­nieważ tak zos­tałeś zap­rogra­mowa­ny. Gdy­byś pot­ra­fił spoj­rzeć da­lej niż sięga to wszys­tko zro­zumiałbyś, że jes­teś szczęśli­wy, tyl­ko o tym nie wiesz. /Anthony de Mello/

Sa­mot­ność spra­wia, że sta­jemy się bar­dziej su­rowi dla siebie sa­mych a łagod­niej­si dla in­nych: i jed­no, i dru­gie czy­ni nasz cha­rak­ter lepszym. /Fryderyk Nietzsche/

Jeśli zro­zumiesz ludzi, nie będziesz u nich szu­kać zrozumienia. /Bogusław Wojnar/

Książki to także świat, i to świat, który człowiek so­bie wy­biera, a nie na który przychodzi. /Wiesław Myśliwski/

Patrzeć bez zawiści, jak inni osiągają sukcesy, do których samemu się dąży, to wielkość. /Marie von Ebner-Eschenbach/

Staraj się zawsze być pożytecznym, lecz nigdy niezastąpionym. /Marie von Ebner-Eschenbach/

Gdy ktoś cię lubi, bo się starasz, to nie lubi cię takiej, jaką jesteś. Lubi nieprawdę o tobie. /Dorota Terakowska/

Człowiekowi zawsze się wydaje, że kiedyś było lepiej. To niekoniecznie prawda, bo nie umiemy docenić naszego dziś. /Dorota Terakowska/

Złocisty Ptak nie jest po to, aby go oglądać, ale by w niego wierzyć. Nie jest po to, aby go dogonić, ale by go zawsze, przez całe życie szukać. I właśnie to nadaje sens życiu: wiara i szukanie. A Rubinowe Jajo Złocistego Ptaka, które ponoć spełnia wszystkie życzenia i odpowiada na wszystkie py­tania, nie jest po to, aby Je znaleźć, lecz aby o Nim marzyć. Bez nadziei życie nie ma sensu. /Dorota Terakowska/

Jeśli wie­rzysz w zwy­cięstwo, zwy­cięstwo uwie­rzy w ciebie. / Paulo Coelho/

Są ta­kie oczy, nie poz­na pan po nich, że płakały. Wys­tar­czy je ot­rzeć. A są ta­kie, że płacz długo w nich stoi, na­wet gdy daw­no płakały. /Wiesław Myśliwski/