Życie to py­tanie, na które nie od­po­wiada się słowa­mi, ale życiem...

Człowiek - to uśmiech, które­mu na­dano ręce i nogi.

Przek­li­namy drob­ne bolączki, praw­dzi­we cier­pienie rodzi pokorę...

Metr siedem­dziesiąt poczu­cia włas­nej war­tości, na wagę złota...

Myślałem, że los się do mnie uśmiechnął. A on się uśmie­chał bo sądził, że zro­bił mi dob­ry żart...

O wiele łat­wiej jest się pożeg­nać z kimś blis­kim, kiedy ma­my pew­ność, że jeszcze go zobaczymy...

Spot­ka­liśmy się po­między tym, co po­win­no być już daw­no i tym, co nie po­win­no się nig­dy zdarzyć. To dla­tego w tym dziw­nym świecie nie ma dla nas miejsca.

Jak długo jeszcze masz za­miar uda­wać ko­goś kim nie jes­teś ?! ...krzyczała pat­rząc w lus­tro .

Te­go o czym z Tobą mil­czałem, nie za­pomnę do końca życia...

Każdy jest większy od kar­tki papieru, z wyjątkiem tych, którzy na niej tworzą...

To,co zro­biliśmy dla siebie,umiera wraz z na­mi.To,co zro­biliśmy dla in­nych i dla świata po­zos­ta­je i jest wieczne.

... Sza­tan to bar­dzo mier­ny kom­po­zytor... właści­wie nic, nig­dy nie stworzył, ale to ar­cy­mis­trz "in­ter­pre­tac­ji i plagiatu". /Copyrigh/