To nie takie jednak proste spojrzeć, gdy się spojrzeniem dotyka bólu...

Każda tęsknota spowodowana rozłąką z kochaną osobą jest bardzo bolesna...ale zupełnie inaczej odczuwana jest ona,kiedy wiemy,że z kochaną osobą możemy spotkać się już tylko w marzeniach i wspomnieniach.....

Nie mówcie tym , którzy stracili ukochanych , że „ czas zagoi rany " . Nie mówcie , że „oni już nie cierpią ". Najlepiej nie mówcie nic... Czas , tych ran nie leczy - rany pozostają , bo śmierć ukochanych jest też trochę, śmiercią nas samych . Coś w nas umiera. Żyjemy , ale nic nie jest tak, jak było przedtem , już nie jesteśmy tacy sami...

Nasza przeszłość jest skreślona. Nie ma już my. Nie ma już nas...

Wdycham samotność....

Bywają takie momenty, kiedy uśmiechamy się tylko po to, żeby się nie rozpłakać.

Nigdy nie wiemy, czy podziwiając wschód słońca, będziemy mogli cieszyć się zachodem.

Nie umiera ten, kto trwa w pamięci i sercach bliskich...

Jedno spojrzenie. Czasem więcej warte niż tysiąc komplementów.

Jestem zmęczona samotnością...

I wchodząc po raz drugi do tej samej rzeki mieliśmy nadzieję na lepsze jutro...

Jestem tylko człowiekiem, nikim specjalnym ani nikim ważnym.