"Cierpienie jednoczy ludzi, a bogactwo dzieli. Dzisiaj jest modny sukces, siła; by stać się silnym człowiekiem trzeba odrzucić skrupuły. Wtedy jednak traci się wszystkich przyjaciół. Niemodna jest słabość i litość, a to są wartości zbliżające ludzi do siebie"

"Ani ambicja,ani sztuka,ani podróże,ani bogactwo - u ś m i e c h j e s t n i e z b ę d n y d o ż y c i a.Taki uśmiech,który z sytego serca płynie"

Nawet mając bogactwo i zdrowie,urodę i talent... bez miłości nie ma nic. Miłość zmieniała rzeczy zwyczajne we wspaniałe,wielkie,czarowne,przyprawiające o zawrót głowy"

"Nie ma w pobliżu nikogo, kto by nas uciszał. Nikogo, kto by nam mówił, że to, co myślimy albo czujemy, jest niewłaściwe. Nie chodzi o to, że robimy to, co chcemy. Chodzi o to, że w ogóle możemy chcieć"

"Cisza przyjacielu, rozdziela bardziej niż przestrzeń.(...) Cisza przyjacielu nie przynosi słów, cisza zabija nawet myśli"

"Czy wszystko przemija? Że tak po prostu znika? Samo z siebie? Że wystarczy oddzielić przeszłość grubą kreską, wciągnąć do płuc świeże powietrze i zacząć wszystko od nowa? Nie wiem. Może...,życie już zawsze będzie bolało, tylko na wiele nowych, zaskakujących sposobów"

"Bo miłość to nie jest i nie może być zwykłe uczucie. To nie przyzwyczajenie ani życzliwa troska. Miłość to szaleństwo, to serce, które wali jak szalone, światło, które spływa wieczorem wraz z zachodem słońca, chęć poderwania się z łóżka nazajutrz, tylko po to, by spojrzeć sobie w oczy"

"Miłość to bardzo głęboka troska o kogoś.Świadomość,że ktoś bardzo wiele dla nas znaczy,że nasz świat byłby pusty,gdyby jego w nim zabrakło"

"Fotografie mogą zapadać w pamięć mocniej niż ruchome filmy, ponieważ stanowią oddzielne jednostki czasu, a nie jego przepływ. Telewizja -to strumień niestarannie dobranych obrazów, z których każdy wymazuje poprzednika ze świadomości widza. Nieruchoma fotografia -to chwila obdarzona przywilejem trwałości, można ją zamienić na niewielki, płaski przedmiot i oglądać do woli"

"(…) ale czymże jest wspomnienie, jeśli nie językiem uczuć, słownikiem twarzy i dni, i zapachów, które powtarzają się jak czasowniki i przymiotniki w przemówieniu, ukradkiem przemykając się poza samą rzecz, aż do czystej teraźniejszości, zasmucając nas lub moralizatorsko pouczając, do chwili kiedy sami stajemy się moralistami, twarz zwrócona wstecz otwiera szeroko oczy, ta prawdziwa zaś zaciera się powoli, tak jak na starych fotografiach i nagle Januszem jest już każdy z nas"

"Zauważyłaś, że książka po kilkakrotnym przeczytaniu staje się o wiele grubsza, niż była?.Jakby za każdym razem coś zostawało między kartkami: uczucie, myśli, odgłosy, zapachy... A gdy po latach zaczynam ją kartkować, odnajdujemy w niej nas samych, młodszych, innych... Książka przechowuje nas jak zasuszony kwiat; odnajdujemy w niej siebie i jakby nie siebie"

"Zawsze trzeba być ostrożnym z książkami i z tym, co w nich jest, bo słowa mają moc zmieniania ludzi"