"Nigdy nie umiałam mówić o facetach, których kochałam. Chciałam zachować w sobie moje miłości. Jeśli zacznę opowiadać wrócą awantury, łzy, trzaskanie drzwiami. I noce w pościeli stłamszonej jak serce. Nie, nie chcą tego. Niechaj moje miłości żyją nadal. Piękne jak pierwsze spojrzenie w oczy. Namiętne jak pierwsza noc. Czułe jak pierwsze przebudzenie. "

"Dobrze jest żyć w krainach nieoczywistych, ponieważ ich granice zawierają w sobie więcej przestrzeni, niż wskazuje geografia. To są otchłanie nieznanego, to jest nieskończona dal domysłów, uciekający horyzont wyobrażeń i fatamorgana słodkich przesądów, którym nigdy nie sprosta rzeczywistość. "

"Zawsze zadziwia mnie, jak wiele można osiągnąć, tyko patrząc. Oczy są twoją pierwszą linią natarcia, wyrazem uczuć. Tysiące rzeczy możesz powiedzieć jednym zmysłowym spojrzeniem, a potem wszystko zepsuć jednym słowem."

"Spokój jest największym przejawem siły.Spokój umysłu jest akceptacją tego, co jest. Bez żadnych warunków. Bez własnego widzimisię, bez ,lubię – nie lubię, bez ,ładne – brzydkie, dobre – złe. Nie potrzebuję niczego, żeby już teraz mieć spokojny umysł. "

"Czas mierzy westchnienia umierających i krzyk i noworodków. Liście zielenią się i opadają. Powroty i odjazdy. Jakaś siła ukryta w ziemi i w człowieku wydobywa nas z nicości, pcha w miłość i zatapia znów w nicość. Czym że jest życie? Daremne przemijanie."

"Rozstrzygające postanowienia robimy zawsze pod wpływem nastroju, któremu nie jest przeznaczone trwać. "

"...żyjemy więc zawsze w oczekiwaniu czegoś lepszego, i to często zarazem w pełnej żalu tęsknocie za minionym. Rzeczy teraźniejsze natomiast przyjmujemy w poczuciu tymczasowości, uważając je za nic innego, jak tylko drogę do celu"

"W dzieciństwie gdy się coś wryje w pamięć, nigdy już tej pamięci nie opuści. Człowiek odkrywając swoją obecność na świecie, jeszcze się wszystkiemu dziwi, a zdziwienie to korzeń pamięci."

"Na każdego człowieka przychodzi taki czas, kiedy częściej zaczyna wracać myślami do tych lat, które już przeżył, niż stara się odgadnąć, co mu jeszcze dni przyniosą. Ze zdziwieniem stwierdza wtedy, że w całym jego dotychczasowym życiu najbarwniejsze i najciekawsze były chwile młodości, natomiast to, co przeżył wczoraj, rok czy dziesięć lat temu, szybko zaciera się w pamięci. "

"Zdziwienie, zaskoczenie to początek zrozumienia. To specyficzny i ekskluzywny sport i luksus intelektualistów. Dlatego też charakterystycznym dla nich gestem jest patrzenie na świat rozszerzonymi ze zdziwienia źrenicami. Cały otaczający nas świat jest dziwny i cudowny, jeśli nań spojrzeć szeroko otwartymi oczami. "

"W którymś momencie życia człowiek już nie odczuwa przemożnej potrzeby nazywania wszystkiego,bo wie że słowa bywają, źródłem konfliktów i nieporozumień. Bez słów jest łatwiej, bezpieczniej... Nie ma rozczarowań, zawiedzionych nadziei. Ludzie częściej biorą odpowiedzialność za czyny niż za słowa. Słowami nikt się nie przejmuje, nikt nie traktuje ich poważnie. Wyfruwają beztrosko, karmione nastrojem chwili i w następnym momencie nie znaczą już nic..."

"To nie krajobraz posiada dany nastrój, ale dusza ludzka. Gdyby nas nie było, pozostałby krajobraz, ale już bez żadnego znaczenia. Wszystko wkładamy sami w to, na co patrzymy."