Ciekawe,gdzie go zmiecie :-)

Kilka :-)

Potężne kolosy,ale zwinne.

"Może,pomyślał,nie ma czegoś takiego jak dobrzy i źli przyjaciele.Może są po prostu tylko przyjaciele,ludzie,którzy będą przy tobie,kiedy ci coś dolega,i pomogą ci,byś nie czuł się zbyt samotny.Może to ludzie,dla których warto przeżywać strach,mieć nadzieję...i żyć.Być może są to ludzie,za których warto umrzeć,kiedy trzeba.Nie ma dobrych przyjaciół.Nie ma złych przyjaciół.Są jedynie ludzie,których pragniesz i z którymi chciałbyś być-ludzie,którzy mają swoje miejsca w twoim sercu."

Nie codzienie a codziennie.

Nie dojżewa a dojrzewa.

"Kotom bez trudu udaje się to,co nie jest dane człowiekowi-iść przez życie nie czyniąc hałasu."

"Pragnę ciszy,żeby przyjrzeć mu się dokładniej,dostrzec wszystkie jego wady i zalety.Chcę spojrzeć mu w twarz i pochwycić jego spojrzenie,chcę się uśmiechnąć i pragnę,by odpowiedział tym samym.Chcę widzieć,jak zaciska szczęki i myśli,pragnę,by zaufał mi na tyle,żeby powiedzieć,co chodzi mu po głowie.Chcę spojrzeć na świat jego oczami,tak bym mogła go zrozumieć i zaakceptować.

"Istnieje w świecie siła,która sprawia,że zawsze nadchodzi nowy początek.Z pogorzeliska kiełkują kwiaty,od pnia odrasta młode drzewko,a zmrożona,martwa ziemia staje się żyzną glebą gotową na pług.Szramy zabliźniają się i zmieniają w nowe ciało.Człowiek złamany rozpaczą ociera pewnego dnia łzy,unosi głowę i znowu dostrzega,że świeci słońce.Rany się goją."

"Och,dlaczego tacy jesteśmy? Jedna iskra,płomień i zmieniamy swoje życie? Brniemy w ten złowrogi ogień,który pochłania nas,nasze marzenia,oczekiwania,plany.Zbyt dumni aby przyznać się do błędu,zbyt uparci aby po prostu zapytać,zbyt pewni siebie,aby uznać własną słabość.Rzucamy się w ten ogień,aby spłonąć,aby wszystkie nasze uczucia umarły i aby potem do końca życia płakać nocami nad poniesioną stratą."

"...życie to taki dziwny prezent.Na początku się je przecenia:sądzi się,że dostało się życie wieczne.Potem się go nie docenia,uważa się,że jest do chrzanu,za krótkie,chciałoby się niemal je odrzucić.W końcu kojarzy się,że to nie był prezent,ale jedynie pożyczka.I próbuje się na nie zasłużyć."

"Nie da się nigdy nikogo poznać do końca.Dlatego jest to jedna z najbardziej przerażających rzeczy-przyjmowanie kogoś na wiarę i nadzieja,że on przyjmie nas tak samo.Jest to stan równowagi tak chwiejnej,że aż dziw,iż w ogóle się na to decydujemy.A mimo to..."