"Chcę być tym przyjacielem,w którym się beznadziejnie zakochasz.Tym,którego weźmiesz w ramiona i do swojego łóżka,i do osobistego świata w swojej głowie.Takim przyjacielem chcę być-mówi.Takim,który zapamięta rzeczy,które mówisz,i kształt twoich ust,kiedy je mówisz.Chcę znać każdą krzywiznę,każdy pieg,każde drżenie twojego ciała,Julio.Chcę wiedzieć,gdzie cię dotykać-mówi-Chcę wiedzieć,jak cię dotykać.Chcę wiedzieć,jak cię przekonać,żebyś stworzyła uśmiech tylko dla mnie,dla najlepszego przyjaciela"

"Każdy samotnik,choćby się zaklinał,że tak nie jest,pozostanie samotny nie dlatego,że lubi,ale dlatego,że próbował stać się częścią świata,ale nie mógł,bo doznawał ciągłych rozczarowań ze strony ludzi."

"Zapytałam dziecko niosące świeczkę-Skąd pochodzi to światło? Chłopczyk natychmiast ją zdmuchnął. Powiedz mi,dokąd teraz odeszło-odparł.Wtedy ja powiem ci,skąd pochodzi."

"Obserwuję ją-odpowiedział.Staram się rozgryźć o czym myśli i co czuje.Sama mi tego nie zdradzi,więc muszę się jej uważnie przyglądać.Czy się do mnie przybliża? Czy patrzy mi w oczy,a potem odwraca wzrok? Czy zagryza wargi i bawi się włosami,jak w tej chwili ?"

"I wtedy dotarło do mnie to,o czym wiedział mądry Kubuś Puchatek,Miś o Bardzo Małym Rozumku-przy jedzeniu miodu najpiękniejsze są chwile przed zjedzeniem miodu."

"Woda nadal przybiera. Błogosławieństwo pustyni, przekleństwo oceanu."

"Niezależnie od zamysłów naszego Stwórcy jesteśmy tacy,jacy jesteśmy. Współczucie,miłość,pokora,uczciwość,lojalność,prawdomówność-są jak te wielkie przeszkolone okna o które rozbijają się głupie małe ptaszki.Rozbijamy się o szkło miłości,szkło prawdy,walcząc rozpaczliwie,aby dotrzeć tam,dokąd nigdy nie dotrzemy,stać się takimi,jakimi nigdy nie będziemy."

"Kiedy kogoś kochasz,jesteś jak stworzyciel dla świata,na cokolwiek spojrzysz,nabiera to kształtu,napełnia się barwą,światłem.Powietrze przytula się do ciebie,choćby był mróz,a ty masz w sobie tyle radości,że musisz ją rozdawać wokoło,bo się w tobie nie mieści.Kiedy miłość odchodzi,stajesz się sierotą.Całe piękno znika z tego świata.Nie ma krajobrazu który by cię pocieszył,ani takiego lata,które by cię ogrzało.A czasem i Boga nie ma,gdyż Bóg rodzi się później,gdy długo cierpimy samotni."

"Czuję się ubezwłasnowolniona zimą.Te buciory,kożuchy,swetry–kaftany bezpieczeństwa otulające przed mrozem."

"Zdumiewające,jak zupełne bywa złudzenie,że piękno jest dobrem.Ładna kobieta mówi głupstwa,my słuchamy i nie dostrzegamy głupoty,lecz mądrość.Mówi i robi rzeczy obrzydliwe,a my widzimy w nich coś miłego.A kiedy nie mówi ani głupstw,ani rzeczy obrzydliwych,a jest przy tym ładna,wówczas nabieramy przekonania,że jest niezwykle mądra i moralna."

"Wszystko jest w Tobie.Złe emocje i dobre myśli.W życiu chodzi o to,żeby pozbyć się tych pierwszych i mieć jak najwięcej tych drugich.I to jest właśnie szczęście."

"Jest piękna,urocza! Czasem jak ogromne drzewo w kwiatach,czasem jak biały narcyz,drobny i smukły.Twarda jak diament,łagodna jak światło księżyca.Ciepła jak promień słońca,zimna jak gwiazda.Dumna i daleka jak szczyt w śniegach,wesoła jak wiejska dziewczyna,która wiosną wplata stokrotki w warkocze."