Obcy to bezpieczne miejsce.Takiemu możesz powiedzieć wszystko.Jeanette Winterson.

Lepiej,jeśli tak właśnie będę myślała o swoim życiu-cud i szaleństwo.Lepiej,jeśli uznam,że nie mogę mieć kontroli nad dowolną z rzeczy,które mają znaczenie.Moje życie to jeden szlak z wraków i postawionych żagli.Nie ma w nim przybić,nie ma miejsc przeznaczenia;są tylko piaszczyste brzegi i wrak statku,a dalej jeszcze jedna łódź,jeszcze jeden przypływ. -Jeanette Winterson-

Są śliczne :-)

Są mewy,a gdzieś tam i łabędzie,zapewne :-)

Piękny widok :-)

Wspaniale :-)

Ideały zaczy­nają zmieniać się w złoto i lądują w błocie.Jed­nak ser­ce bun­towni­ka zaw­sze będzie nakłaniało do bun­tu,ser­ce wo­jow­ni­ka do wal­ki,a ser­ce wa­riata do szaleństwa.

Emoc­je są jak małe roz­bry­kane szcze­niaki.Raz puszczo­ne sa­mopas,ha­sają w naj­lep­sze, wyrządzając wkoło wiele szkód.Gdy raz zas­ma­kują wol­ności,nie będą chciały po dob­ro­ci wrócić do koj­ca zwa­nego Rozsądkiem.

Przyjaciel ? Może Ty nie znasz te­go uczu­cia ? Lecz pa­miętaj to,że przy­jaciel nig­dy cię nie opuszcza.Zaw­sze jest wte­dy kiedy go potrzebujesz.

Przy­jaciel jest jak in­ku­bator po­maga przeżyć.

Życie jest jak kuchnia-próbu­jesz różnych rzeczy,stwier­dzasz czy są dob­re czy nie ja­dal­ne,cza­sami tra­fiasz na prze­ter­mi­nowa­ne pro­duk­ty oraz na ta­kie,przez które dos­ta­jesz zat­ru­cia po­kar­mo­wego.Do­bierasz od­po­wied­nie przyp­ra­wy i szu­kasz ideal­ne­go skład­ni­ka do two­jego dania.

Gdy­by życie było jak kuchnia w połud­nie-wspa­niałe za­pachy,najróżniej­sze do­dat­ki, świeże skład­ni­ki,a gdy coś nie wyj­dzie,wys­tar­czy do­dać trochę cukru lub soli do smaku.