Biel nie zaw­sze jest niewin­na, czer­wień nie często by­wa diabelska.

W gąszczu złudzeń i góra praw­dy zda­je się omamem.

Cza­sami le­piej jest wziąć "swo­je kred­ki", za­tem­pe­rować je i od no­wa na­malo­wać Swo­je Życie z użyciem jas­kraw­szych kolorów.

Ser­ce tak jak i ro­zum pod­le­gają te­mu sa­memu pra­wu. Cza­sem szko­da, że ser­ce ma lep­sze­go ad­wo­kata.

Gdy­by życie było jak kuchnia w połud­nie,wspa­niałe za­pachy, najróżniej­sze do­dat­ki, świeże skład­ni­ki, a gdy coś nie wyj­dzie, wys­tar­czy do­dać trochę so­li do smaku.

Na us­tach ma­my os­trą broń.Na­wet łas­koczące, gład­kie piórko ,roz­dmucha­ne, może podrażnić.

Żyj ja­ko wol­ny ptak, a myśl Twa niech skrzydłem sięgnie gwiazd.

Na moście życia łat­wo roz­trzas­kać siłę wo­li o skały rzeczywistości.

Tyl­ko dzieci pot­ra­fią nau­czyć kochać życie.

Zaurocze­nie jak cias­tko-kruche, słod­kie i za szyb­ko się kończy.

Człowiek,jak drze­wo tar­ga­ny jest przez wiat­ry życia.

Człowiek jest jak sa­molot,za­nim wzbi­je się w przes­tworza war­tości ,mu­si wys­tarto­wać z ziemi zmysłów.