Trzy­mając dziec­ko nieus­tannie pod opiekuńczy­mi skrzydłami spra­wisz, że je­go sa­modziel­ny lot będzie po­rażką. Stworzysz nielo­ta po­zos­ta­wione­go na łas­ce drapieżców.

...rze­ka złudzeń płynie ko­rytem wspom­nień ona za­lewa świat...

Tra­dycyj­nie w Pol­sce ru­dy nie jest od­biera­ny zbyt po­zytyw­nie - no chy­ba, że jest to kot.

Słuchasz cza­sem drzew ? Tak, one tez pot­ra­fią mówić a jeszcze piękniej szeptać..

Nieje­den pra­cow­nik sam by­wa w rozterce gdy szef ma twardą rękę ale miękkie serce.

Jak ta łódź ma da­lej płynąć sko­ro zab­rakło sternika?

Głód nie na­wie­dza nig­dy do­mu pra­cowi­tego człowieka, zagląda doń tyl­ko przez okno.

I choćbyś ziem­skiej dro­gi miał już do­syć, iść mu­sisz da­lej. By w mro­ku niepew­nym sa­mot­na gwiaz­da, to­bie przy­pisa­na miała opar­cie.

Sa­mot­ność nie bie­rze jeńców: al­bo za­bija, al­bo puszcza wolno.

Nie chcę się zes­tarzeć. Chcę zos­tać ta­ka, ja­ka jes­tem. Na­dal nie pot­ra­fię grać...nap­rawdę. Nie będę się już oszu­kiwać. Kiedy prze­minie mo­ja twarz i prze­minie mo­je ciało, będę ni­kim... ni­kim... znów całkiem nikim. -Marilyn Monroe-

Mu­zyka, co­kol­wiek by mówić, nie jest języ­kiem zro­zumiałym ogólnie; ko­nie­czny jest łuk słowa, by strzała dźwięku mogła wniknąć do wszys­tkich serc.

Abyście tyl­ko pot­ra­fili położyć kwiaty po­między smut­ny­mi liśćmi życia!