Kiedy ser­ce przes­tało czuć,ro­zum zaczął ro­zumieć ,że ser­ce może zaczekać.

Niektórzy wo­lą tu­lipa­ny od róż. Może tu­lipa­ny nie są ty­mi różami które wszys­cy uwiel­biają i nie są naj­piękniej­sze i nie pachną . Ale wolę ta­kiego tu­lipa­na. On przy­naj­mniej nie ma kolców.

Masz szczęście – jesteś człowiekiem. Róża jest piękna, ale nie wie dlaczego i dla kogo jest piękna.

Wybór należy do każdego z nas,jaką drogę wybierze.Konsekwencje wkrótce doświadczysz.

Jes­teśmy jak książki - trze­ba nas przeczy­tać by nas poz­nać, a nie pat­rzeć tyl­ko na okładkę.

Kot? Tak. Kot da­je mi ty­le ile pot­rze­buję od ko­ta. Ani mniej ani więcej.

Dziec­ko pot­ra­fi widzieć rzeczy których my do­rośli nig­dy nie zrozumiemy.

Dziec­ko mówi , że kocha swo­jego Mi­sia . Wte­dy ta miłość jest naj­piękniej­sza i naj­szczer­sza , bo Miś prze­cież nig­dy go nie od­rzu­ci , a dziec­ko zaw­sze będzie go tu­lić .

Mówią, że cierń w ser­cu nie zakwita... Ale czyż róża kol­cem nas nie wita?

Ślicznie pachniesz, po­wie­dział mak do kon­wa­lii i się zaczerwienił.

Człowiek, nie kot. Na czte­ry łapy nie spad­nie... Ale na pros­tej drodze orła wywinie.

Śmierć człowieka jest jak zgaśnięcie gwiaz­dy na noc­nym niebie. Ogół te­go nie zauważa, jed­nak naj­bliżej sąsiadujące gwiaz­dy od­czują brak blas­ku te­go jed­ne­go światełka.