"Uroda dokonuje cudów. Wszystkie wady charakteru pięknej kobiety, zamiast odstręczać od niej, stają się niezwykle pociągające; nawet występki jej tchną nadobnością. Ale niechże ta nadobność zniknie - kobieta musi być dwudziestokrotnie mądrzejsza od mężczyzny, żeby wzbudzić do siebie, jeśli nie miłość, to co najmniej szacunek"

"[…] ładnej dziewczynie bowiem potrzeba tylko naturalności, by umysł jej był równie urzekający jak uroda"

"W człowieku, który uważa, że wszystko już było i nic nie może go zdziwić, umarło to, co najpiękniejsze - uroda życia"

"Możliwe, że wszystkie romanse tak wyglądają: nie są umową między równorzędnymi partnerami, ale wybuchem marzeń i pragnień, które nie znajdują ujścia w codziennym życiu. Przypuszczalnie kiedy się zastanowię, co chcę powiedzieć, ty wymyślisz, co chcesz usłyszeć"

"Czasami nie ma znaczenia, że przed tym czasem był jakiś inny czas. Czasami nie ma znaczenia, że jest noc czy dzień albo teraz czy wtedy. Czasami wystarczy to, gdzie jesteś teraz. Nie znaczy to, że czas się zatrzymuje albo nie zaczął biec. Czas jest tutaj. Ty tu jesteś. W tej uchwyconej chwili otwierającej się na całe życie"

"Przez kilka sekund byłam nieobecna - poza przestrzenią i myślą. Zegary nie istniały, fruwałam ponad słońcem, w świecie, w którym nie było jeszcze słów"

"Miłość niczym rodzic chrzestny wypowiada słowa ślubowania, którego to my musimy dotrzymać. To my co dzień musimy mozolnie przekształcać nasze życie na wzór przebłysków, które odsłoniła przed nami miłość. Musimy wykonywać jej pracę nawet wtedy, kiedy miłość jest nieobecna"

"Właściwe użycie języka pozwala, jak sądzę, zbliżyć się do rzeczy (obecnych i nieobecnych) z rozwagą, ostrożnością i skupieniem, z szacunkiem wobec tego, co rzeczy (obecne i nieobecne) komunikują bez słów"

"Sądzę, że podstawowe mechanizmy ludzkiego umysłu nie zmieniły się od epoki paleolitu, od czasów naszych praojców, myśliwych i zbieraczy, i powtarzają się poprzez wszystkie kultury w historii ludzkości. Słowo wiąże widzialny ślad z niewidzialną rzeczą, z rzeczą nieobecną, upragnioną bądź zatrważającą, jest niczym kruchy mostek fortuny przerzucony nad pustką..."

"W rzeczywistości żadne „ja”, nawet najbardziej naiwne, nie jest jednością, lecz bardzo zróżnicowanym światem, małym gwiaździstym niebem, chaosem form, stopni i stanów, dziedzicznych obciążeń i możliwości"

"Wyjazd jest lekarstwem. A jeśli nawet to tylko placebo, to czy placebo musi być czymś gorszym niż lekarstwo prawdziwe, skoro działa tak samo? Wyjazd jest sposobem na odmianę. A odmiana to świeże powietrze, które chce się wciągać w płuca bez opamiętania"

Mówi się, co prawda, być sobą. Mówi się w zuchwałym przekonaniu o stałości naszego ja. Powtarza to każdy. Lecz być sobą tak naprawdę nic nie znaczy. Aby być sobą, trzeba być kimś, to znaczy wiedzieć, kim się jest. A jak możemy to ustalić, zagubieni wśród ciągle zmieniających się wyobrażeń siebie? "