Na przys­ta­ni życia wśród zachodów i wschodów; odpływów i przypływów dry­fuje nasz los … Cza­sem się sparzy op­la­tając me­duzy, niekiedy spie­cze od żarzące­go słońca, niejed­nokrot­nie wal­czy wśród sztor­mo­wych fal by nie opaść na dno…...czy… cichut­ko krzycząc o koło ra­tun­ko­we …

Idąc ulicą i pat­rząc się wy­soko, wy­soko w niebo co naj­wyżej ptak może nam po­daro­wać małą "nies­podziankę", lecz pat­rząc pod no­gi możemy zna­leźć praw­dzi­wy skarb.

i wierz mi mój dro­gi, łat­wiej jest wyrzu­cić wszys­tkie pieniądze z kie­sze­ni niż jed­no przy­wiąza­nie z serca.

To nie ma­giczna spra­wa, lecz smut­na sta­tys­ty­ka, że gdy w grę wchodzi ka­sa to często ho­nor znika.

Zadzi­wiające, że na przejściu dla pie­szych zat­rzy­mują się zaw­sze kierow­cy wiel­kich ciężarówek a nie kierow­cy małych osobówek...(?)

Szu­kanie par­tne­ra jest jak grzy­bob­ra­nie. Ni­by grzybów pełno, a niektóre są na­wet ja­dal­ne. Co praw­da cza­sami tra­fi się ja­kiś ko­zak al­bo mucho­mor… Tyl­ko praw­dziw­ka tak trud­no znaleźć.

Mam w sza­fie pudło wspom­nień. Pudło pełne moich bez­cennych skarbów. Można tu zna­leźć różne rzeczy: uszko ze stłuczo­nej fi­liżan­ki, czte­rolis­tną kończynę, różową sznurówkę, kaszta­nowe­go ludzi­ka, za­suszo­ny liść z pew­ne­go spa­ceru, ple­cioną bran­so­letkę, parę pocztówek, kil­ka zdjęć… Tu sta­le coś przy­bywa, bo każda z tych rzeczy tworzy his­to­rię, moją historię...

Kto ma pszczoły, ten ma miód, kto ma dzieci, ten ma.. Cud.

Tyl­ko jed­no ski­nienie pal­cem, a Ty już le­cisz do niej jak ćma do światła. Nie rób z siebie kun­dla, os­tatni­mi cza­sy to psy są naj­gorzej traktowane...

ludzie chcą od życia ko­kosów ale życie to nie palma..

Każde jabłko w końcu doj­rze­je i spad­nie z drze­wa, jed­nak niektóre nie mają większe­go wy­boru co da­lej, po­nieważ gniją już na gałęziach.

Ze­garek od­mie­rzał ko­lej­ne godzi­ny jej codzien­ności. Nie sta­wiała so­bie celów, bo i tak uważała, że się nie spełnią. Czas mi­jał i mijał... Pew­ne­go dnia zro­zumiała jak wiele stra­ciła ze swo­jej przeszłości. Czas nig­dy nie wróci, a ona prze­gapiła ty­le marzeń, mo­mentów i problemów. Czas ut­wier­dza nasze prze­kona­nia, to pod je­go wpływem zmieniamy się. Nieko­nie­cznie na lepsze.