Praw­dzi­we piękno tkwi w szczegółach, piękno ko­biety tkwi w detalach.

Po dra­bi­nie do piekła zejdę jeśli Ciebie spot­kam tam, z diabłem za­mienię się na duszę, jeśli to po­może nam, a dziś kochaj sza­lenie, dziś kochaj mnie tu, dopóki Aniołem jes­tem, z miłości do Ciebie bra­kuje mi tchu.

Spójrz na łąkę i różno­rod­ność kwiatów na niej rosnących…na piękno mo­tyli w roz­maitych ko­lorach tęczy…Wsłuchaj się w głosy żyjątek,które w sym­biozie tworzą ma­giczną mu­zykę dla duszy…To właśnie jest cud tolerancji...

Za­kochał się bąk w pol­nym bratku. Za­pylił..i już go widziano na in­nym kwiatku.

[...]- chy­ba wo­lałabym się obejść bez os­tatnich słów. Nie chcę zna­leźć się w sy­tuac­ji, kiedy wiem, że umrę, i muszę szyb­ko coś wy­myślić coś dow­cipne­go. Wo­lałabym raczej wym­knąć się po cichu. Jak zwie­rze, które od­chodzi i już nie wraca.

Os­tatnio częściej zmienia się żony, niż samochody.

Ludzie to ta­cy kre­tyni,że spoglądając na swo­jego psa usadzam go na fo­telu i kładę się na podłogę mówiąc ,,sta­ry w czym my jes­tesmy lep­si od was?"

Byłam wam­pi­rem w "Zmie­rzchu", cza­rodziejem w "Har­rym Pot­terze", smo­kiem w "Era­gonie", el­fem w "Wład­cy pierścieni".. Zaw­sze ra­towałam świat, miałam nad­przy­rodzo­ne zdol­ności, spo­tykałam miłość swo­jego życia, a tym cza­sem jes­tem zwykłym człowiekiem otoczo­nym szarą rzeczy­wis­tością. Mo­je marze­nia - złodzieje nieba.

Łat­wiej jest za­nurzyć twarz w szep­tach wspomnień, niż poz­wo­lić na­dać ser­cu kieru­nek na wyspę niez­na­nej chwili...

Tak w życiu jest: cza­sem z ko­ta zro­bi się pies

Życie cza­sem tak zas­ka­kuje,człowiek na­wet się nie obej­rzy a znaj­du­je szczęście tuż za naj­bliższym rogiem... Nie goń miłości,ona sa­ma cię znaj­dzie :)

Choćby naj­skrom­niej­sze rękodzieło z ser­ca, myśli i poświęco­nego cza­su uczy­nione, będzie dla mnie naj­piękniej­szym pre­zen­tem. Dla­tego już dzi­siaj proszę cię Święty Mi­kołaju byś pod­po­wie­dział Im, że pod choinką chciałbym zna­leźć kar­mnik z leśnych drew stru­gany… abym i ja mógł ofiaro­wać mniej­szym bra­ciom swoim, dom z gorących serc i ludzkich rąk utkany.