Tak w życiu jest: cza­sem z ko­ta zro­bi się pies

Życie cza­sem tak zas­ka­kuje,człowiek na­wet się nie obej­rzy a znaj­du­je szczęście tuż za naj­bliższym rogiem... Nie goń miłości,ona sa­ma cię znaj­dzie :)

Choćby naj­skrom­niej­sze rękodzieło z ser­ca, myśli i poświęco­nego cza­su uczy­nione, będzie dla mnie naj­piękniej­szym pre­zen­tem. Dla­tego już dzi­siaj proszę cię Święty Mi­kołaju byś pod­po­wie­dział Im, że pod choinką chciałbym zna­leźć kar­mnik z leśnych drew stru­gany… abym i ja mógł ofiaro­wać mniej­szym bra­ciom swoim, dom z gorących serc i ludzkich rąk utkany.

Wrażli­wość jak ptak ze złama­nym skrzydłem…tak łat­wo o nią się potknąć…

W dzi­siej­szym świecie skru­puły od­chodzą na dal­szy plan. Pra­ca sta­je się po pros­tu pracą, a to, że przez nią cier­pią in­ni sta­je się nieważne. Dzi­siej­szy świat stwarza z ludzi ro­botów, którzy muszą na siłę od­se­paro­wać się od pod­sta­wowych uczuć- wrażli­wości, chęci niesienia po­mocy czy na­wet pos­po­lite­go żalu...

Gdy tyl­ko po­jawiasz się w pob­liżu, ja, niczym dziec­ko we mgle, błądzę wśród włas­nych myśli i przechodzą mnie dreszcze, które nie poz­wa­lają pos­ta­wić ko­lej­ne­go kro­ku, a język plącze się, jak­by kręcił się na ka­ruze­li, nie poz­wa­lając wy­powie­dzieć ani słowa...nie wspo­minając już o moc­niej bijącym sercu...

Ludzie ze złotym ser­cem mają bo­gate wnętrze.

Nieraz czuję się jak ptaszek zam­knięty w klat­ce, od które­go wy­magają je­dynie ład­ne­go śpiewu.

puść to !!!

jeśli mnie obudzisz zegarku to cię zastrzelę

Miłość jest przys­ta­nią, gdzie dwo­je za­kocha­nych w so­bie ludzi stoi na mo­lo swoich uczuć, trzy­mających się ze ręce, tulących, pat­rzących na wschodzące słońce, jak na szczęśliwą i piękną przyszłość, która ma dla nich nadejść.

Nie mierz cza­su ja­ko ma­terii, lecz ducho­wy wskaźnik.