Wscho­dy słońca to na­rodzi­ny no­wego dnia, a zacho­dy to nadzieja, że ten no­wy dzień nadejdzie.

Jak sa­mochód bez sil­ni­ka ruszyć nie może, tak człowiek bez miłości schodzi na rozdroże, po wielu próbach, cze­kając na ko­goś kto mu wreszcie pomoże. Już dob­rze wie, że sam nie podoła, dla­tego wśród życia dróg wyt­rwa­le szu­ka swe­go anioła.

Z miłością jest jak z jazdą sa­mocho­dem. Może rozwinąć dużą prędkość , mi­mo , że są og­ra­nicze­nia. Ale zaz­wyczaj spo­ra szyb­kość kończy się mandatem.

cza­sem udaję mrówkę, dźwi­gając na duszy ciężar kil­kakrot­nie większy, prze­nosząc go od ciebie do mro­wis­ka myśli.

Jes­tem Ci na ty­le wier­na, że nie pot­rze­bujesz pieska..

Każda ani­ma po­win­na zna­leźć swo­jego ani­musa. Nies­te­ty to zja­wis­ko jest tak częste jak całko­wite zaćmienie słońca.

cza­sem na­wet do­tyk mo­tyla może odeb­rać nam dech ...

-Z cze­go składa się miłość? -Z 2 sy­lab, 6 li­ter. Po­za tym: z mi­liona emoc­ji, ty­siąca sprzeczności, se­tek niepew­ności, a to wszys­tko tyl­ko po­między (ba­gate­la!) dwoj­giem ludzi. Słowem - nie ogarniesz.

Jak to wszys­tko szyb­ko się zmienia. Tydzień te­mu leżałam wtu­lona w Ciebie, nie mogąc na­cie­szyć się chwilą. A dziś? Siedzę sa­ma, pijąc her­batę i słuchając smut­nych piosenek.

Wy­korzys­taj szansę,Two­ja życzli­wość może stać się dla in­nych,światełkiem w tu­nelu życia.

By­wają chwi­le, w których mrok no­cy, zim­no os­trza, wil­goć poręczy mos­tu są tak kuszące...

Miłos­na pie­szczo­ta jest jak łabędzi śpiew dochodzący z la­biryntów ta­tara­ku o zachodzie słońca.Wy­woła większy dreszcz im dzik­sza i bar­dziej nieod­gadniona będzie jej natura.