Gdy­by opo­wiada­no baj­ki o moich do­tychcza­sowych miłościach, dzieci nie mogłyby zasnąć...

Cza­sami z życiem jest jak z je­sienią ... wiatr w oczy, deszcz roz­paczy, zes­chnięte nadzieje i pożółkłe myśli.

Gdy umiera człowiek, życie staję się pustką. Gdy umiera dziec­ko, umiera cały świat.

Poz­nać, to małe pi­wo, ale roz­poznać cha­rak­te­rek Ko­biety, to roz­wiązać os­tatnie za­gad­ki świata .

Nie za­mieniaj­my znicza, ref­lek­sji i łzy w oku, na dy­nie i " małpi uśmiech ". Zacho­waj­my nasze naj­droższe wartości...

Jak pta­ki nad je­ziorem poszu­kuje­my po­kar­mu i praw­dy o nas samych... Cza­sami za­nurza­my się, by poz­nać głębie...cza­sami się topimy... Cza­sami od­la­tuje­my, bo ro­bi się zbyt tłoczno...cza­sami, cza­sami powracamy...

Można zachwy­cić się kwiatem będąc przechod­niem...Aby zachwy­cić się je­go wnętrzem, trze­ba się przy nim zat­rzy­mać i poświęcić mu swój czas. Tak sa­mo jest z człowiekiem.

Red bull do­daje skrzy­deł a tic tac ma po­noć tyl­ko 2 ka­lorie w Ge­tin ban­ku się opłaca , ubez­pie­cze­nie sa­mocho­du w Avi­vie to prze­cież pi­kuś "pan Pi­kuś", zjesz sni­ker­sa i jedziesz da­lej.. Wszys­tko ta­kie piękne , ko­loro­we bo wyp­ra­ne w Per­wollu.. I tyl­ko sie­dzisz i myślisz czy to właśnie tak pow­stał Chocapic?

Spójrz na łąkę i różno­rod­ność kwiatów na niej rosnących…na piękno mo­tyli w roz­maitych ko­lorach tęczy…Wsłuchaj się w głosy żyjątek,które w sym­biozie tworzą ma­giczną mu­zykę dla duszy…To właśnie jest cud tolerancji...

I to zdzi­wienie, jak głośne pot­ra­fią być myśli, gdy spa­ceru­jesz nocą po uśpionym mieście.

Era komputera: Ko­biety by­wają ob­se­syj­ne na pun­kcie swo­jej Sza­ty Gra­ficznej (kar­ta gra­fiki:) a meżczyz­ni na pun­kcie swo­jego Twar­de­go Dysku (jak naj­wiecej Gigabajtów:)

Auten­tyczna roz­mo­wa pod­czas wi­zyty w Chinach: Wei-wen mie­szka­niec mias­ta Chon­gqing py­ta: - Ilu was w tej Pol­sce mieszka? Od­po­wiedź: 37 – 38 milionów. Wei-wen: Eee, To wy się chy­ba wszys­cy znacie!