Do­piero gdy rośli­ny zaczy­nają śpiewać, człowiek uświada­mia so­bie co do tej po­ry chciał powiedzieć.

Rośli­ny w swoich swois­tych znacze­niach są lep­sze od ludzi. Piękne i doskonałe.

Jak rośli­na pot­rze­buje słońca by żyć, tak ja pot­rze­buję Two­jego uśmie­chu. To on jest moim słońcem.

blis­kość i czułość kocha­nej oso­by jest każde­mu pot­rzeb­na... tak jak tlen, wo­da i słońce każdej roślinie ...

Z miłością jest jak z rośliną, mu­sisz o nią dbać, pielęgno­wać, cza­sami przy­cinać i pod­le­wać .

przy­jażń jest jak rośli­na, trze­ba o nią dbać każde­go dnia. Inaczej zwiędnie

Rośli­ny podążają w stronę światła, człowiek w stronę miłości.

Ludzie są jak rośli­ny. Dla jed­ne­go człowieka jes­teś kwiatem, dla dru­giego chwastem.

Rośli­na nie mu­si być Kwiatem, by cieszyć.

Życie bez Miłości to jak rośli­na bez wo­dy i słońca.

Ludzie są jak rośli­ny… jed­ni rosną w naszym życiu tyl­ko przez se­zon, in­ny by­wają jed­no­roczni, a niektórzy są jak drze­wa które za­puszczają korze­nie i rosną w naszym życiu do je­go końca…

Uczu­cia są jak rośli­ny: jeśli ich się nie pod­le­wa... wiedną.