Można być pogodzony z naturą rzeczy ale nie naturą człowieka.

Najważniejsze we wspomnieniach jest to, żeby mieć się gdzie zatrzymać i tam je wspominać.

Jesienna miłość złota Nie tęskni do zieleni, bo, po co? Przecież wiosna miłości nie odmieni.

Na drodze zalanej słońcem leżały kasztany i tak tuliły się do siebie i sobie szeptały, że gdyby mogły kochać i dobro czynić na świecie za człowieka by się przebrały.

Lata przemijają, wiosny zostają - a w sercu ciągle kwitną kasztany.

A kasztany w swoich kolczastych skorupach, chowają piękne owoce.

Rzeczywistość - jest konkretna, dosadna, przenikliwa. Nie fałszuje obrazu, nie zamazuje i nie zniekształca.

Wrzosów kobierce, spadają z drzew kasztany, dzieci jesieni, obrazy jesiennych kompozycji.

Liście do zielnika, grzyby do koszyka, kasztany do kieszeni, to wszystko od jesieni, dla dobrej energii, zdrowia, pozytywnego samopoczucia.

Świat byłby dużo lepszy, gdyby ludzie zamiast przekonywać innych do swoich racji, poznawali się nawzajem i wspólnie zastanawiali się jak żyć obok siebie, albo nawet razem mimo różnic.

Przyszłość cieszy ! a czas, ma swój czas i nie zatrzyma się.

Każdy Człowiek rodzi się mając w ręku berło dobra i zła, to on wybiera które będzie dzierżył.