Gdy prosisz o wiele - los jak na złość zabiera Ci wszystko. To pokora uczy nas i daje więcej niż moglibyśmy się spodziewać.

Ambicja to jedno, pokora to drugie. Kto umie zrównoważyć obie cechy, ma wiele zalet i zdrowy rozsądek.

Choć tak niewiele nam potrzeba, ciągle chcemy czegoś więcej.

Pokora jest jak cisza. Nikt jej nie słyszy, ale dzięki niej wszystko może zostać usłyszane.

Egoizm mamy w pakiecie, to pokora jest siłą, którą posiada niewielu.

Życie nie szczędzi nam "atrakcji", wobec których największym sprawdzianem - jest nasza pokora.

Pokora pozwala nam zachować poczucie własnej wartości i szacunku dla nas samych .

Drogą do szczęścia innych własna pokora i oddanie.

Życie uczy nas pokory, pokora uczy nas bycia sobą.

"Pokora to nie uległość, tylko umiejętność przyjmowania przeciwności losu."

Miłość stawia wymagania, pokora uczy je wypełniać.

Pokora, jest chodzeniem w prawdzie o Bogu i sobie.