Niekiedy trzeba dać z siebie więcej, stać się Van Goghgiem codzienności, z łez wydobywać najcieplejsze barwy i zamieniać je, na śmiejące się słoneczniki.

Zamiast obiecywać kobiecie zdobycie słońca, tu i teraz daj jej słoneczniki.

Szczęśliwi ludzie których oczom kłaniają się słoneczniki na dzień dobry.

W moim ogrodzie marzeń nawet słoneczniki zwieszają głowy.

Za oknem słoneczniki pochylając głowy ze smutkiem spoglądają, na ostatnie tchnienie lata.

Słoneczniki, kwiaty utkane z radości ku słońcu wzrastają z wdziękiem, by gdy zabraknie wzajemnej miłości pochylić się nad człowiekiem.

Pragnę przynosić Ci każdego ranka słoneczniki szalone światłem słońca.

Muzykę nie trzeba rozumieć. Muzykę trzeba kochać.

Przychodzi moment kiedy: Są marzenia które trzeba zrealizować. Są wspomnienia które trzeba zapomnieć. Są ludzie którym trzeba podziękować. Są sytuację które trzeba wyjaśnić. Są słowa za które trzeba przeprosić. Są rzeczy które trzeba naprawić. Są miejsca do których należy wrócić .

Każdy jeden drobny gest koi i obdarza.

Prawda to, że miłość tak samo jak wino im starsza tym lepsza.

Otwarta przed nami droga, tylko podaj mi dłoń, chodźmy.