Życie to czasem podróż pociągiem w nieznane. Wsiadasz, trzymasz w ręku bilet, który potwierdza tę drogę. Jedziesz cały czas prosto, nie wiedząc gdzie. Spotykasz ludzi, którzy prawdopodobnie ci się nie podobają, ale mimo wszystko nie oddałbyś tej podróży za żadną inną.

Jesteś sternikiem swojego życia. Określ cel swojej podróży, bo jeśli tego nie zrobisz, to morska bryza zaprowadzi cię tam gdzie tego nie chcesz.

"Trzeba przecież kochać coś, by żyć, mieć gdzieś jakiś własny ląd, choćby o te dziesięć godzin stąd."

"Pozostańmy odkrywcami własnego serca, a niech bliscy naszej duszy będą naszym kompasem, podczas podróży do wnętrza siebie."

Żadna podróż,nigdy nie będzie cudowniejszą, od podróży do wnętrza serca drugiego człowieka.

Po co pytać o drogę, skoro znamy cel naszej podróży.

Bo o tym czy nasza podróż była coś warta, decyduje droga, a nie cel podróży.

Żadne mapy ani drogowskazy nie pomogą odnaleźć drogi wędrowcowi, który nie obrał celu podróży.

Jakie to miłe uczucie, gdy nieznajoma osoba odwzajemni Twój uśmiech.

Rozmowy z Nim były jak powrót do domu, po długiej podróży.

Nie potrzebuję podróży poślubnej kochanie, wystarczy mi miodowy nasz spacer.

Nie ze wszystkimi towarzyszami podróży da się dojść na sam szczyt, niektórych trzeba pozostawić w dole gdzieś za sobą.