Cisza wspomnień przemawia obrazem serca.

Zapalmy Światełko tym co Odeszli..

Są chwile, których jeszcze nie znamy . Są dni, które jeszcze przed nami ... Nasz świat będzie takim, jakim go stworzymy, to od nas zależy co z życiem zrobimy .

Nie umiera ten, co żyje w naszych sercach.

Tylko czasami miłość smutny ma smak trudno znaleźć coś wyjątkowego jest dobro i zło, miłość i nienawiść i są cztery pory roku.

Pamięć to jedyna wieczność, jaką my żyjący możemy zapewnić zmarłym.

Naj­ważniej­szy jest znicz pa­mięci za­pala­ny w ser­cu – dla Tych którzy odeszli od Nas do wieczność .

Wszyscy umrzemy. Celem nie jest żyć wiecznie, celem jest stworzyć coś, co będzie żyło.

Nadszedł czas szczególnego pochylenia się nad prostą prawdą, że nie wystarczy urodzić się człowiekiem, by nim być.

Jeśli już chcemy o coś prosić, to przede wszystkim o to, aby nauczyć się kochać, aby dusza stała się bogata w dobroduszność, miłosierdzie, hojność, cierpliwość, odwagę, aby przezwyciężyć swoje słabości – lęk, przygnębienie, pośpiech.

Ludzi trzeba kochać, codziennie, nie wystarczy wczoraj, dziś, czy jutro, bo kochać o nich pamięć, to zdecydowanie za mało. Pamięć sama o siebie się zatroszczy tam, gdzie była miłość.

Żal, że się za mało kochało ,że się myślało o sobie, że się już nie zdążyło, że było za późno./ Jan Twardowski /