Lubię barwy życia, które malują optymizm na twarzach i w sercach innych ludzi.

Optymizm życiowy i praktyczny, to bycie wesołym nawet gdy jest niewesoło.

Optymizm to droga do szczęścia, nawet jeśli wybrukowana cierpieniem i zalana łzami.

Wiosna to nadzieja kwitnąca, która budzi wszystkich z letargu zimowego.

Optymizm to nie tylko uśmiech, to również wiara i nadzieja na lepsze jutro.

Zrozumiałam tę oto zasadniczą lekcję. Żeby przetrwać, musisz się nauczyć żyć bez niczego. Pierwszy umiera optymizm, po nim miłość, na końcu nadzieja. Mimo to musisz trwać.

Są dni, wspomnienia i myśli dla których żyjesz i się uśmiechasz.

Dostajemy od Losu coś miłego, dobrego, bo taki jest właśnie psi Los.

Przecież dni mi nie uciekną. Jeszcze wiele dni przede mną.

Popracuj nad sobą i żyj swoim życiem, a reszta poradzi sobie całkiem nieźle bez twojej ingerencji.

Dawne dni przeminęły. Średnie dni przemijają. Świtają dni nowe.

Gdzie dom poety w Czarnolesie, gdzie nurtem śpiewnym płynie Wisła. Tu biały sad jest, czarny węgiel, tu wszędzie Polska,tu - Ojczyzna!