Bo mądrość wszak człowieka, jest jak ten owoc z drzewa, i bardzo,bardzo powoli, z czasem dopiero dojrzewa.

Uczymy się bez przerwy, śmiać się, a nawet szlochać, uczymy nieustannie, by móc naprawdę kochać.

Uczymy się życie całe, a jednak mało wiemy, los ciągle nas doświadcza, tak długo, jak żyjemy.

Niech piękne chwile płyną z wiatrem w najpiękniejszych barwach lata, pozostawiając ciepło w Twoim sercu.

Nie zamykajmy nigdy serc, by nie zabrakło w nich miejsc dla każdego człowieka, który na to tylko czeka.

Nigdy nie traćmy nadziei zawsze bądźmy weseli. Kochajmy wszystkich ludzi, a wiara w nich się obudzi.

Wszyscy żyją jakby nigdy nie mieli umrzeć, a umierają, jakby nigdy nie żyli.

"Każdy dzień uczy, by doceniać chwilę. Każda chwila uczy, by doceniać życie."

Niech każdy dzień staje się piękniejszy, a każda chwila, która bezustannie pojawia się w Twoim życiu przeobraża się w wielkość jaką jest.

Patrz sercem ono nie kłamie i zawsze liczyć możesz na nie. Choć czasem ścieżki się mylą, ono sprowadza na drogę właściwą.

Sztuką nie jest akceptacja własnych wad, lecz zamienienie ich w zalety.

Nie ma rzeczy niemożliwych. Są tylko niesprzyjające okoliczności.