Taka zima wygląda u mnie w lesie.

W martwym świecie zimy każde drzewo wygląda jak opuszczona postać. Jednak każdy skrywa w głębi serca tajemnicę lata.

Prószy śnieg płatkami, smutno, gdy jesteśmy w duszy sami. Smutniej jeszcze, gdy trzeba iść drogą i nie widzieć prócz nieba nikogo. A najsmutniej, gdy droga daleka i nikt na końcu, prócz Boga, na nas nie czeka.

Koty dodają energii, prowokują do śmiechu, wspaniale nadają się do przytulania, niemal zawsze są co najmniej śliczne, a czasami wręcz piękne.

Wiosna i jesień są jak miłość i rozstanie, łączy się w pary, a później jedno tylko zostanie. Wiosną wszystko rodzi się do życia, budzi miłość do pięknego przeżycia. Jesień zgarnia, zbiera swe żniwa, umiera miłość, pozostają wspomnienia.

Rozbawiony kociak, podskakujący zabawnie niczym mały tygrys, jest nieskończenie bardziej interesujący niż połowa ludzi, z którymi musisz przebywać na tym świecie.

Niech życie Twe płynie bez goryczy, smutku, najskrytsze marzenia niech dojdą do skutku. Całe długie życie radość niech przeplata i szczęścia nić złota wije się przez lata.

Drogę w życiu znajduje się idąc. Gdy będziesz siedział w domu nigdy drogi nie znajdziesz. Musisz opuścić samego siebie i zacząć iść. Pan w drodze powie Ci, gdzie chce Cię mieć, gdzie chce, abyś był.

Każda pora roku dnia ma swój urok. Aczkolwiek dla mnie to poranek potrafi oczarować i zachwycić niepowtarzalnie. On budzi, daje obietnice na lepszy dzień.

Dorodny ten borowik. U mnie grzyby w lesie jak na lekarstwo.

Dziękuję.

Dziękuje.