Woal czar­no białych fotografii przyk­ry­wa nam oczy, na­dając im duszę...

Kil­ka fotografii, a w nich zaklęta cała siła mi­nionych chwil.

Ze sta­rego domu, tam, gdzie dęby z niejedną burzą przegrały, gdzie pasły się świer­szcze na łące, a ogród był w kwiatach cały, gdzie każde la­to pachniało radością, a słońce, na prze­mian z deszczem...wciąż ze sobą zabieram...wspom­nienia naj­lep­sze. :)

Po co mi fa­cet, sko­ro mam kota? ;)

Fa­ceci nig­dy nie wy­ras­tają z za­bawek! Po pros­tu z cza­sem zmieniają ich wielkość.

Wszyscy jesteśmy hazardzistami. Kobiety lubią gierki, faceci numerki.

W sto­sun­kach dam­sko - męskich zwyk­le tak się dzieje, że gdy ko­bieta mięknie to fa­cet twardnieje. ;)

"Mo­je kocha­ne góry, pokłon wam dziś od­daję. Ub­ra­ne w pe­leryn chmu­ry, jes­teście mej duszy ra­jem. Łzy wasze - górskie po­toki, ob­myły dłonie me bla­de, a płaszcze - pucha­te obłoki, ok­ryły ciało me całe."

Tak zwana współczesna "siłaczka". Tyle kilogramów nosić to nie lada wyczyn ;)

Życie czasem, wygląda lepiej, spod przym­kniętych oczu marzącego. Świat nie pot­rze­buje ubar­wień,sam w so­bie jest piękny.

Życie słowem się toczy, cza­sem w złą stronę zboczy. Niekiedy miłym słowem ko­goś się uraczy,ale często da­ne słowo mało znaczy.

Dziś zamknę oczy, policzę do dziesięciu. Pstryczek, nim otworzę oczy, życie nabierze sensu. Kolory tęczy znów chwycę bez trudu, bo życie to największy ze wszystkich cudów.