Świat realny i fikcyjny. Przez internet czujemy się inni, Tacy anonimowi, ale tak nie jest. Różne nazwy dajemy i używamy, Bo myślimy że jesteśmy wielcy, Kochani i uwielbiani realnie. Sieć daje właśnie takie wrażenie, Nawet gdyby było przerażenie. Czasem fikcja jest prawdą, Ale zazwyczaj wcale tak nie jest. Zdarzy się pokazanie twarzy, Lecz wcale nie musi się zdarzyć. Każdy szuka znajomości i kontaktów, Opinii, emocji i otwartości na świat.

A kiedy wstaniesz z poranną chandrą, z niezwykle mocno bolącą głową; zafunduj sobie, dobrze ci radzę, niewinną miłość... internetową. Jeden ją znalazł, w sieci, przypadkiem, no, czasem przecież, w życiu tak bywa; sprawił, że ona, w swej codzienności, jest znów spełniona... i jest szczęśliwa. A jego życie z każdym dniem nowym, bardziej pikantne, raptem się stanie; gdy kliknie: "witaj, moja, ty miła", ona odpisze... "witaj, kochanie". Internetowa miłość jest czysta, jest platoniczna i niespełniona; krzywdy nikomu też nie uczyni, ona nie wpadnie... w jego ramiona... W internetowym, niby - romansie, można więc dostrzec zalet miliony; ona, jak zawsze, wraca do męża, on smacznie zaśnie... u boku żony.

In­ternet to miej­sce, w którym szyb­ciej niż zwyk­le, pot­ra­fisz zo­rien­to­wać się, że nie tyl­ko ty, masz „ten” problem...

Jak to miło ze strony Boga, że wybrał Ciebie na mojego PRZYJACIELA. On to sprawił, że wśród tylu ludzi na świecie akurat my spotkaliśmy się tu na internecie .

Ludzi po­win­ny łączyć wspólne doświad­cze­nia, a nie łącze internetowe

Ludzie w internecie dzielą się myśla­mi swy­mi, Szczęściem, wątpli­wościami. Cza­sem bólem i troską, Nad życiem prze­myśle­niami.

`Często na nur­tujące nas py­tania szu­kamy od­po­wie­dzi w in­terne­cie, wśród zna­jomych, rodzi­ny.. a tak nap­rawdę cza­sami le­piej pocze­kać na dal­szy bieg wydarzeń.

In­ternet - dla jed­nych ok­nem na świat, a dla dru­gich drogą, która pro­wadzi na manowce.

Możesz być kimkolwiek chcesz. Szczególnie w internecie..

Te­lepor­tu­jemy się do in­terne­tu, niszcząc po drodze ślad te­go, co realne...