Kiedy poznałam Syna Bożego, i dróg Jego przyjemny szlak. Podniosły się skrzydła ducha mego, i wzniosłam się, ponad nicość – jak ptak! Kiedy poznałam Bożego Syna, gdy zanurzyłam się w Słowach Jego. Wypłynęła śpiąca w umyśle, przyczyna, trwania beznadziejności.., życia mojego! Zakosztowałam więc Manny świętej, i ze źródeł Pana wodę czystą piłam. Doznawałam, z wiary, siły nie pojętej.., gdy z pomocą Jezusa, życie zmieniłam! Dni przemijają, lata nawet mkną, w wierze, blisko Pana i Boga. Słowa Jezusowe, i Obietnice są, nadzieją tą, że wytrwam na Jego drogach. Odpowiedz

Wrażli­wość-jak ptak ze złama­nym skrzydłem,tak łat­wo o nią się potknąć. Odpowiedz

"Czym dla ptaka są skrzydła, tym dla człowieka przyjaźń – wznosi go ponad proch ziemi.." Odpowiedz