Sa­mot­ność spra­wia, że sta­jemy się bar­dziej su­rowi dla siebie sa­mych a łagod­niej­si dla in­nych: i jed­no, i dru­gie czy­ni nasz cha­rak­ter lepszym.

Łzy grom­ko spływały po policzkach Niezauważal­nie. Jak kwaśny deszcz Wyżerając w duszy wyrwę dwa na dwa Zam­roczo­na w białej sukni przyglądała się bez słowa

Ser­ce i ro­zum myślą inaczej.

Nie każde spoj­rze­nia jest miłością, ale każda miłość jest spojrzeniem.