Nie płacz nad moim grobem. To i ciebie nie minie. Ja jestem już w domu, a ty ciągle jeszcze w gościnie.

„Najważniejsze we wspomnieniach jest to, żeby mieć się gdzie zatrzymać i tam je wspominać.”

Oni odeszli. Oni nie odeszli. Oni są z nami, głęboko w naszych sercach schowani. Póki żyjemy … Oni są wokół, tylko, …..że poza zasięgiem wzroku. Ciszą cmentarną ukołysani, z dala od życia i znoju, dobiwszy wreszcie cichej przystani, odpoczywają w pokoju.

Ludzie, których kocha­my nig­dy nie umierają . Rodzą się oni na no­wo i żyją w nas sa­mych dopóki nie przes­ta­niemy o nich myśleć.

Nie ro­zumiem, cze­mu ludzie boją się cmen­tarzy. Tak nap­rawdę to je­dyne miej­sce, które­go mie­szkańcy nie mogą ni­komu zro­bić krzywdy.

Gro­by i cmentarze żołnie­rzy są naj­lep­szy­mi ka­zaniami o pokoju.

cmentarz na tapecie... :O

Czas to nie dro­ga szyb­kiego ruchu po­między kołyską a gro­bem, czas - to miej­sce na za­par­ko­wanie pod słońcem...

a między nieboszczykami kosiarka co ty nigdy

Byłem, widziałem kolumbarium i kazałem się właśnie tak pochować. Czysto, skromnie i nie zajmuję miejsca żyjącym. Ale takiego obrazka na tapetce nie chciał bym mieć.

Tak powinno być u nas