Z głosem jak z cnotą: kiedyś musi się stracić.

Ja nie dlatego śpiewam, że jestem szczęśliwy - jestem szczęśliwy, dlatego że śpiewam.

A te ku­pione za ju­daszo­we pieniądze – Są zakłama­niem życia… znów, Więc śpiewaj człowieku tyl­ko prawdę, Abyś do każdej zaw­sze był gotów. Po co ta praw­da? – za­pytasz, Co nie na­daje się do two­jego życia?