Twych listów pożółkła biel, w mych dłoniach zapala się. Gdy noc mi odbiera sen do Ciebie znów prowadzą mnie.

Człowiek, który się nie myli, jest jak drzewo, które się nie pali Dlaczego, widząc piękny kuferek, każdy spodziewa się, że w środku jest skarb, a widząc piękną kobietę, uważa, że ma pusto w głowie

"W sekretarzyku w sekretnej szufladce, pod kluczykiem--wspomnienia śpią. Czasem zaglądam do nich i na tym się łapię, że coraz bardziej mi, ich żal. Listów -pożółkły papier, ślady starannej kaligrafii dzisiaj ,czy ktoś tak pisać, potrafi."

Napiszę do ciebie z dalekiej podróży, napiszę do ciebie na pewno; i wszystko się zmieni, choć którejś jesieni, znów kwiaty za oknem twym zwiędną. ..."