zro­zum że mnie już to nie ob­chodzi,że te­raz liczysz się ty i to co czu­jesz,i mówię nie od­puszczaj,bo wiem że kiedyś te­go pożałujesz... I za­bierz mnie tam gdzie jes­teś Ty chodź by to była otchłań .

Op­ty­mizm - ka­ryka­tura nadziei.

Wznieść ręce w górę, jak drzewo gałęzie, I szumieć w duszy, błogosławiąc losy Za te uciski, pęta i uwięzie, Z których się serce wyrywa w niebiosy.