Jakby za dotknięciem czarodziejskiej różdżki, bledną liczne troski codziennego bycia. Ja także odsuwam me maleńkie smutki, bo dostrzegłam radość - w sensie życia !

Za każdym razem , kiedy tamtędy przejeżdzam , wydaje mi się , że spostrzegam nasze dwie obejmujące się postacie ... ale na tej ławce nigdy nikogo nie ma ...

Tylko usiąść i podziwiać.