Skle­cone naprędce słowa brzmią ok­ropnie, jak­by po­ciągnięcie paz­nokciem po tab­li­cy. Te kłam­li­we - kują niczym szpil­ki w oczy. Słowa szcze­re są jak chłód wo­dy w niez­mier­ny upał, wyk­rzycza­ne jak uk­rop pod pryszni­cem, a cy­niczne - kwaśne jak cytryna. A po­myśla­ne? Cza­sem jak­by nie były moje.

-Szczęście moje ty zielone, Ciebie pragnę mieć za żonę!

przypomina mi dużą brukselke...

Niby zwyczajna kapuściana głowa a jaka artystyczna :)