"Słychać go było, jak po młodym życie, biegł coraz śpieszniej - ciepły deszcz majowy, zbryzgany słońcem, co przez obłok płowy wzdłuż mu kropliste rozwidniało nicie. Teraz mu patrzeć, jak wierzchem obłoku - tęcza, bezmiary objąwszy, rozkwita, poprzerywana i niecałkowita, jakby się śniła zmrużonemu oku" /B. Leśmian/

ładny widoczek!.

zawsze mnie intrygowała...