To nie sa­la ki­nowa i wy­god­ne krze­sełka. To nie pop­corn i co­la. To mo­je tru­dy życia, wzlo­ty i upad­ki. I do cho­lery! Chcę się ni­mi cie­szyć w sa­mot­ności!

Siedząc nad górską rzeką szu­mu rwącej wo­dy słuchałam brzmienia. Obok ludzi gro­mad­ka. Zna­ni i niez­na­ni. Wódkę żołądkową pi­li i co­ca colą ją po­pija­li. Z pra­wej mat­ka z dziec­kiem w ręku pi­wo trzy­ma. Słucha ją zawzięcie młody pi­jaczy­na.

Odrdzewiacz.