Ktoś na brzegu list znalazł, list ukryty w butelce. Ktoś ze łzami go czytał, czuł, jak pęka w nim Serce... Myśl pomknęła ku Temu, Kto pisał te wyznania, Kto nie umiał inaczej, dać dowody kochania... Wiele mil on przepłynął, zatopiony w butelce, by na brzegu się znaleźć i by trafić w Jej ręce... Przeczytała i wszystko nagle się zmieniło... Nie wiedziała już, gdzie jest, i czy to się Jej śniło, że Ktoś może tak kochać, całym sobą, na wieki... Tuląc w dłoniach butelkę, zacisnęła powieki... Chciała Tego odnaleźć, który pisał te słowa, na kraj świata pojechać była nagle gotowa. Pojechała... a los podarował jej chwile... odnalazła autora, dzień z nim spędziła mile... ale Jego serce na Miłość było dawno zamknięte.

Może do twojego serca wprost Ciągle w przeszłości grzebię Chociaż wiem że nie ma tam nic Jestem coraz bliżej Ciebie Co dzień wysyłam wzrokiem w magicznej butelce list Na razie mam tylko siebie

List w bu­tel­ce jak nadzieja w szkla­nym zam­knięta schronie, która, uno­sić się będzie, póki w głębi zwątpienia nie zatonie.

To tyl­ko zwykły list, niewiele słów. Za­led­wie parę zdań kładących się półcieniem. Błękit­ne wzgórza łez minęłam już. I mały wiel­ki świat przy­tulił mnie do siebie.

""Sto lat czekam na twój list, który nie chce do mnie przyjść" /I. Jarocka/

Jest już podobna ale nie taka sama.

a może morze ją już wyrzuciło?