Blask księżyca przez skórę przenika, wszystkie sny są już brylantowe. To co wczoraj odchodzi i znika, jutro księgi otworzy nam nowe.

Mo­ja klat­ka pier­siowa uno­si się i opa­da tak szyb­ko! Na moim czo­le i plecach po­jawia się zim­ny pot, czuję, że mam wy­soką gorączkę.

Do­ryso­wała mu wiel­kie, niewy­raźne ser­ce, bla­de i po­kaleczo­ne. (...) Te­raz wy­dawał się zu­pełnie in­ny, praw­dzi­wy i dziw­nie piękny ... Te­raz już nic mu nie bra­kowało ...